Sunday, 9 August 2020

10 Lines on Punjab in Hindi पंजाब पर 10 वाक्य का निबंध

10 Lines on Punjab in Hindi पंजाब पर 10 वाक्य का निबंध

10 Lines on Punjab in Hindi पंजाब पर 10 वाक्य का निबंध

पंजाब भारत का एक जाना माना राज्य है।
'पंजाब' शब्द 'पंज' और 'आब' के मेल से बना है।
युनानी लोग पंजाब को पैंटापोटाम्या नाम के साथ जानते थे।
यह देश के उत्तर-पश्चिमी छोर पर स्थित है। 
इसे पांच नदियों का राज्य भी कहा जाता है।
कृषि पंजाब का सब से बड़ा उद्योग है।
यह भारत का सब से बड़ा गेहूँ उत्पादक है। 
पंजाब को भारत का अन्न-भण्डार भी कहा जाता है। 
सिख धर्म पंजाब का मुख्य धर्म है।
अमृतसर पंजाब का प्रमुख धार्मिक स्थल है।
पंजाब राज्य की राजकीय भाषा पंजाबी है।
इस राज्य का राजकीय पशु ‘चिंकारा’ है।
पंजाब का राजकीय पक्षी नॉर्दन गोशाक बाज है।
केंद्र शासित प्रदेश चंडीगढ़ पंजाब की राजधानी है
अमृतसर, लुधियाना, जालंधर पंजाब के प्रमुख शहर हैं।
भांगड़ा, झूमर और गिद्दा पंजाब के प्रमुख नृत्य हैं।
पंजाब की पारंपरिक पोशाक कुर्ता पायजामा तथा सलवार सूट है।
यहां का प्रमुख आहार मक्के की रोटी व सरसों का साग है।
पंजाब की लस्सी का स्वाद बहुत ही बेहतरीन होता है।


Saturday, 8 August 2020

Punjabi Essay on "Role of Women in Society", “ਨਾਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Nari di Bhumika”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on "Role of Women in Society", “ਨਾਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Nari di Bhumika”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on Role of Women in Society in Punjabi Language: In this article, we are providing ਨਾਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Nari di Bhumika.

Punjabi Essay on "Role of Women in Society", “ਨਾਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Nari di Bhumika”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਨਰ ਤੇ ਨਾਰੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹਨ । ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਬ ਦੇ ਪਹੀਏ ਹਨ | ਇਕ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਦੁਸਰਾ ਪਹੀਆ ਵੀ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵ ਪੂਰਨ ਹੈ | ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਅੱਜ ਦੀ ਨਾਰੀ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਮਰਦ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ ।

ਅਜ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਨਾਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ । ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਦੇ ਅਹੁੱਦੇ ਤੀਕ ਵੀ ਨਾਰੀ ਪੁੱਜ. ਚੁਕੀ ਹੈ । ਉਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਨਾਰੀ ਦਾ ਆਦਰ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਸੋ ਕਿਉਂ ਮੰਦਾ ਆਖਿਐ ਜਿਤ ਜੰਮੈ ਰਾਜਾਨ” । ਜਿਸ ਥਾ ਨਾਰੀ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਅਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਨਾਰੀ ਦਾ ਰੋਲ ਨਰ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ | ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਪੋਸਦੀ ਹੈ, ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ - ਰੂਪ ਵਿਚ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੱਧ ਚੜ ਕੇ ਹੱਥ ਵਟਾਉਂਦੀ ਹੈ । ਸੱਚੀ ਨਾਰੀ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ, ਆਰਾਮ ਤੇ ਸੇਹਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ। ਘਰ ਦੀ ਹਰੇਕ ਜਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਚੇਤ ਰਹੇ | ਪਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ. ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ, ਇਸ ਦਾ ਕਰਤੱਵ ਹੈ ।

ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇ । ਸਭ ਦੇ ਗਿਲੇ, ਸ਼ਿੱਕਵੇ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸ੍ਰੀ ਹੀਨਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾ ਰੱਖੋ । ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਵਿਚ ਅਨੇਕ ਨਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਆਦਿ ਪਦਾਂ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ । ਸਵਤੰਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੋਟ ਦੇਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਪੱਛਮੀ ਦੇਸਾਂ ਵਿਚ , ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੰਬਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ।

ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਬੜੀ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਉਹ ਫੈਸਨ, ਸਿਨੇਮਾ, ਹੋਟਲ, ਨਾਚ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ । ਨਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਨਾਰੀ ਨੇ ਨਵੀਂ ਗਲਾਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੀ ਸੀਮਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਰੀ ਦਾ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਹੀ ਨਾਰੀ ਹੈ ।

Punjabi Essay on "Women Education", “ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Sanjhi Vidya”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on "Women Education", “ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Sanjhi Vidya”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on Women Education in Punjabi Language: In this article, we are providing ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Sanjhi Vidya.

Punjabi Essay on "Women Education", “ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖ”, “Sanjhi Vidya”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਵਿੱਦਿਆ ਇਕ ਚਾਨਣ ਹੈ ਤੇ ਜੇਹਾਲ ਹਨੇਰਾ । ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉੱਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਮਰਦ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਿੱਦਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ । ਪਰ ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਵਲ ਕੋਈ ਉਚੇਚੇ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਉੱਨਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿਚ ਕਾਫ਼ੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ । ਨਾਰੀ ਜਾਤੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਭਾਗ ਹੈ । ਜੇ ਅੱਧੀ ਵਸੋਂ ਅਨਪੜ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਉੱਨਤੀ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਹੀ, ਕਿਵੇਂ ਸਕਦਾ ਹੈ ? ਜੇ ਅਸੀ ਇਕ ਪੁਰਬ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾ ਇਕ ਪੁਰਸ਼ ਹੀ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਇਕ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਨਾਰੀ ਇਸ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਭੈਣ ਬਣ ਕੇ ਵੀਰ ਨੂੰ, ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਮਾਂ ਬਣ ਕੇ ਧੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ।

ਸੁਹਜ ਪਿਆਰ, ਮਿਲਾਪ, ਕੋਮਲਤਾ, ਸਹਿਟਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਦਿ ਦੈਵੀ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਬਖਸ਼ੀ ਹੈ । ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਕਾਰਨ ਕਈ ਕੰਮ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਮਰਦ ਨਾਲੋਂ ਸੁਹਣੇ ਨਿਭਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ-ਅਧਿਆਪਕ, ਏਅਰ-ਹੋਸਟੈਸ, ਸੇਲਜ ਗਰਲ, ਨਰਸ ਆਦਿ ਦਾ ਕੰਮ ।

ਜੇ ਮਰਦ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਔਰਤ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਏ । ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੀ ਗੱਡੀ ਡਰਾਮਗਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ । ਅਨਪਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖਰਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਈ ਬੱਜਟ ਅਨੁਸਾਰ ਘਰ ਨੂੰ ਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੀ । ਜੇ ਇਸਤਰੀ ਪੜੀ ਲਿਖੀ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਖਰਚੇ ਕਰ ਕੇ ਬੇਲੋੜੇ ਖਰਚੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ

ਪਤੀ ਘਰ ਦਾ ਮੁੱਖੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਤਨੀ ਸਲਾਹਕਾਰ । ਜਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਵਜ਼ੀਰ | ਇਕ ਸਿੱਖਿਅਤ ਨਾਰੀ ਹੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਯੋਗ ਸਲਾਹ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਦਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਘੜ ਮਾਵਾਂ ਹੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ । ਇਕ ਸਿਆਣੀ ਮਾਂ ਬੱਚੇ ਵਿਚ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਨਤਿਕ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਧਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ । ਕਈ ਲੋਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰੀ ਵਿਚ ਬੰਦ ਰੱਖ ਕੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਕੁੱਝ ਦਲੀਲਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ।

ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ, ਸਰੋਜਨੀ ਨਾਇਡੂ, ਰਾਣੀ ਝਾਂਸੀ ਅਤੇ ਮੈਡਮ ਕਿਉਗੇ ਜਿਹੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿਤਾ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਨਾਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਖਾਰਿਆਂ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹੈ

Friday, 7 August 2020

Punjabi Essay on "World Peace", “ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੇਖ”, “Vishwa Shanti”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on "World Peace", “ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੇਖ”, “Vishwa Shanti”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on World Peace in Punjabi Language: In this article, we are providing ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Vishwa Shanti.

Punjabi Essay on "World Peace", “ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੇਖ”, “Vishwa Shanti”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਅਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਫਿਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ । ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਨੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਚ ਉੱਲਝਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਮਨੁੱਖ ਜਰ, ਜ਼ੋਰੂ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ, ਖਾਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਿਆ ਹੈ । ਅਰੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੇਸ਼ਕ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕਿਤਨੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ । ਪੇਂਡੂ ਲੜਾਈ ਉਵੇਂ ਦਾ ਉਵੇਂ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
1914-18 ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਅੜੇ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ । ਲੜਾਈ ਰੋਕਣ ਲਈ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ ਬਣਾਈ ਗਈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾ ਚਲ ਸਕੀ ! 1939-45 ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ । ਜਾਨੀ ਮਾਲੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਬਾਦ ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਘ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤੇ ਸੁੱਰਖਿਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਘ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਕਈ ' ਝਗੜੇ ਇਸ ਦੀ ਸਮੱਰਥਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਝਗੜਾ, ਈਰਾਨ-ਈਰਾਕ ਦਾ ਝਗੜਾ, ਕੁਵੈਤ-ਈਰਾਕ ਦਾ ਝਗੜਾ ਆਦਿ । ਅੱਜ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਤੇ ਐਟਮ ਬੰਬਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲੀ ਲੜਾਈ ਹੈ , ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਮਿੰਟਾਂ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿਚ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ।
ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਏਸ ਦੂਸਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਉੱਨਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਖਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਤੀ ਵਲੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋ ਧੜੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੇ ਰੂਸ ਹਨ । ਇਹ ਦੋਵੇ ਧੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੂਮੀ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਲਾਲਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਲੜਾਈ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੀਨ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ।
ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਇਹ ਤਾਂ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਦੇਸ ਆਪਣੀ ਧਿਆਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ । ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਸੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਅਜ ਦੇ ਨਾਜ਼ਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਿਕਦਾਰ ਨੂੰ ਘਟਾਇਆ ਜਾਏ ।
ਭਾਰਤ ਇਕ ਅਮਨ ਪਸੰਦ ਬੇਸ ਹੈ । ਸਾਡੀ ਸਰਕਾਰ ਪਰਮਾਣੂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਅੜੇ ਉੱਨੜੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ । ਭਾਰਤ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਏਗਾ ।
Punjabi Essay on "If I were Principal of School", “ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਸੀਪਲ ਹੁੰਦਾ ਲੇਖ”, “Je Main Principal Hunda”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on "If I were Principal of School", “ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਸੀਪਲ ਹੁੰਦਾ ਲੇਖ”, “Je Main Principal Hunda”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on If I were Principal of School in Punjabi Language: In this article, we are providing ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਸੀਪਲ ਹੁੰਦਾ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Je Main Principal Hunda.

Punjabi Essay on "If I were Principal of School", “ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਸੀਪਲ ਹੁੰਦਾ ਲੇਖ”, “Je Main Principal Hunda”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਉਦੇਸ਼ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਾਰਥਕ ਬਣਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਣਨਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਕੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਹੈ । ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਦੀ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਾਰੀ ਪੰਡ ਹੈ ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਬੜਾ ਸੰਗਾਉ ਸਾਂ। ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿਚ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਸੀ । ਹੁਣ ਜੇ ਮੈਂ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਣ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਖਤਮ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰ ਲੁੱਕੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਨਿਖਰਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ । ਹਰ ਜਮਾਤ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ।

ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਟਨ ਤੇ ਮੈਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਇਕ ਕੌਸਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ , ਦਿਲ ਖਿੱਚਵੇਂ ਢੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਹੁੰਦਾ । ਇਕ ਕਮੇਟੀ ਸਟਾਫ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ - ਸਾਂਝੀ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ, ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦੀ | ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਾ ਬੋਲਦਾ ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸੋਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦਾ । ਪਰ ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ।

ਪਿੰਸੀਪਲ ਬਣਨ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਕੂਲ ਇਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਕੂਲ ਹੁੰਦਾ । ਸਾਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਲਗਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਸਕੂਲ ਦਾ ਆਰੰਭ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੀ.ਟੀ. ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੀ.ਟੀ. ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ । ਹਰ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਕਲਾਸਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੁੰਦੇ । ਜਿਵੇਂ ਭਾਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ, ਕਵਿਤਾ ਉਚਾਰਣ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਲੋਕ ਨਾਚ । ਫ਼ਸਟ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ । ਕਲਾ, ਲੇਖ ਰਚਨਾ, ਕਵਿਤਾ ਰਚਨਾ ਤੇ ਕਹਾਣੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਵੀ ਯੋਗਤਾ ਹੁੰਦੀ ।

ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ । ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ।

ਮੇਰੀ ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਸੱਚੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ । ਪਰ ਇੰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਸੀਪਲ ਬਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਕੂਲ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਸਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ।

Punjabi Essay on "The Importance of Exercise", “ਕਸਰਤ ਦੇ ਲਾਭ ਤੇ ਲੇਖ”, “Kasrat da Mahatva”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on "The Importance of Exercise", “ਕਸਰਤ ਦੇ ਲਾਭ ਤੇ ਲੇਖ”, “Kasrat da Mahatva”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on The Importance of Exercise in Punjabi Language: In this article, we are providing ਕਸਰਤ ਦੇ ਲਾਭ ਤੇ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Kasrat da Mahatva.

Punjabi Essay on "The Importance of Exercise", “ਕਸਰਤ ਦੇ ਲਾਭ ਤੇ ਲੇਖ”, “Kasrat da Mahatva”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਕਸਰਤ ਦਾ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਹੈ । ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੁੱਖੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਮੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ । ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । 
ਮਨ ਨੂੰ ਸੁੱਖੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਲਈ , ਤਨ ਨੂੰ ਚੁਸਤ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ । ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਸਰਤ ਬਹੁਤ
ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ । 
ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਕਸਰਤ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ ਹਨ । ਖੇਡਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਸ ਪੇਸ਼ੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ । ਇਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ । ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਦਿਮਾਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਸੀਂ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਵੀ ਮਾਲਿਕ ਬਣਦੇ ਹਾਂ। ਕਸਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪਾਚਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ । ਕਸਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ।
ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ-ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਆਸਣ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ । ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਕਈ ਆਸਣ ਦੱਸੇ ਇਹਨਾਂ ਆਸਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਮੌਖਿਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ । ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਸਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ । 
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕਸਰਤ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਕਸਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਭਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਕਸਰਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਤੁਲਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । 
ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭੱਜਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੇਡੋਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦੀ ਪਾਚਨ ਸ਼ਕਤੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਉਹ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਚਿੜਚਿੜਾ ਅਤੇ ਗੁਸੈਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿਚੋਂ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਭਾਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ । ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ । 
ਅੰਤ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਕਸਰਤ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਕਸਰਤ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਹੈ । ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਬਲ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਬਿਮਾਰ ਸਰੀਰ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ।

Thursday, 6 August 2020

Punjabi Essay on “A Visit To A Railway Station”, “ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on “A Visit To A Railway Station”, “ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on A Visit To A Railway Station in Punjabi Language: In this article, we are providing ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on A Visit To A Railway Station.

Punjabi Essay on “A Visit To A Railway Station”, “ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ, ਕੁੱਲੀਆਂ ਦੀ ਭੱਜ ਦੋੜ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਆਦਿ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਜੁਲਿਆ ਰੂਪ ਹੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ । ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜਨਜੀਵਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ । ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਇੱਕਠੀ ਹੋਈ ਭੀੜ ਵੇਖ ਕੇ ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੀ ਕਿਧਰੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ।
ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣ ਜਾਣਾ ਪਿਆ । ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਸਕੂਟਰਾਂ, ਕਾਰਾਂ, ਟੈਕਸੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ । ਮੈਂ ਪਲੇਟ ਫਾਰਮ ਟਿਕਟ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਉਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ । ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫ਼ਸਲਾਂ ਹੀ ਫਸਲਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਿਰ ਹੀ ਸਿਰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ । ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਨਾਂ ਇੱਕਠ ਵੇਖ ਕੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਬਰਾ ਹੀ ਗਿਆ । ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕੀ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਇੱਧਰ ਉੱਧਰ ਭੱਜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਗੱਡੀਆਂ ਦੇ ਇੰਜਣ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਪੁੱਜਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋਣ। । 
ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਸਨ ਜਿਥੇ ਪਾਨ, ਚਾਹ, ਸਿਗਰਟ ਆਦਿ ਵੇਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਖਾਣਾ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖ਼ਰੀਦ ਰਹੇ ਸਨ । ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸਾਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਗੱਡੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ । ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ ਆਦਿ ਪੜ ਰਹੇ ਸਨ । ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਉੱਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ । 
ਗੱਡੀ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੱਲੀ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਸਮਾਨ ਲੱਦੀ ਇਧਰ ਉਧਰ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ । ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁੱਝ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ । ਕਈ ਗੱਡੀਆਂ ਦੇ ਇੰਜਣਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਧਰੇ ਮਾਲ ਗੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮਾਨ ਚੜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਭਿੱਖਿਆ ਮੰਗ ਰਹੇ ਸਨ । ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਹੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਆ ਗਈ । ਭੀੜ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸਨ । ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਧਰ ਉਧਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗਿਆ । ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਲੀ , ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ । ਮੈਂ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ।
ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਾ ਇਸ਼ ਕਿਥੇ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ । ਇੱਥੇ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਸਰੀ-ਪੁਰਖੇ, ਬੱਚੇ-ਬੁੱਢੇ ਸ੩ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ । ਸਭ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁੱਝ ਨਾ ਬੁੱਝ ਸਾਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਸਹਿਤ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਾ ਇਕ ਮੋਰਚਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਇਸੇ ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸਰੇਦਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਮੋਰਚਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ।
Punjabi Essay on “A visit to the Taj Mahal”, “ਤਾਜ ਮਹੱਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on “A visit to the Taj Mahal”, “ਤਾਜ ਮਹੱਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on A visit to the Taj Mahal in Punjabi Language: In this article, we are providing ਤਾਜ ਮਹੱਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on A visit to the Taj Mahal.

Punjabi Essay on “A visit to the Taj Mahal”, “ਤਾਜ ਮਹੱਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਾਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਾਨਤਾ ਰਖਦੇ ਹਨ । ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।
ਸਾਡੇ ਸਕੂਲ ਵਲੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਇਆ । ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ 15 ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ । ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਆਗਰਾ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ । ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈਆਂ ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਪੁੱਜ ਗਏ । ਅਸੀਂ ਟਿਕਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਗੱਡੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਗਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ । ਗੱਡੀ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਇਕ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਗਏ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਪਿੱਛੇ ਅਸੀਂ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਕ ਟਾਂਗੇ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ । 
ਟਾਂਗਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ । ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਗਮ ਮੁਮਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦ ਈਸਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ । ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੇ ਕਮਾਲ ਦੀ ਮੂੰਹ ਬੋਲਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ । ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਜ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਸੀਂ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਦੋਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ । ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੁਰਾਨ ਵਿਚੋਂ ਆਇਤਾਂ ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ । ਇਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਨਹਿਰ ਦੇ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰਸਤੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ । ਨਹਿਰ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਤਿੱਖੇ ਨੋਕਦਾਰ ਸਰੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ । ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਘਾਹ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਧੀਆਂ ਕਾਲੀਨ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ । 
ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਇਕ ਉੱਚੇ ਚਬੂਤਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੁੰਦਰ ਅਜੂਬਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਚਬੂਤਰੇ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਕੋਨਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਮੀਨਾਰ ਹਨ । ਮੀਨਾਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਪੰਜਾਹ ਮੀਟਰ ਹੈ । ਇਹਨਾਂ ਮੀਨਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਗੁੰਬਦ ਵਾਲਾ ਮਕਬਰਾ ਹੈ । ਗੁੰਬਦ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉਤੇ ਆਇਤਾਂ ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਇਆਂ ਹਨ। ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪਰਵੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰ ਕੇ ਭੋਰੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਅਤੇ ਮੁਮਤਾਜ ਦੇ ਮਕਬਰਿਆਂ ਤੀਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਸਾਹ ਜਹਾਨ ਦਾ ਮਕਬਰਾ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨੇ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ । ਇਹਨਾਂ ਮਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਮਾਂ ਬਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀ ਫਿਰ ਮੱਖਮਲੀ ਗਰਾਉਂਡ ਵਿਚ ਆ ਬੈਠੇ ।
ਅਸੀਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨ ਵੇਖੇ ਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਦ ਇਸ ਦੀਆਂ ਅਮਿੱਟ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ ।
Punjabi Essay on “Visit to a religious place”, “ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on “Visit to a religious place”, “ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on Visit to a religious place in Punjabi Language: In this article, we are providing ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Visit to a religious place.

Punjabi Essay on “Visit to a religious place”, “ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਇਆ ! ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਤੇ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸ਼ਿੰਕੀ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਗੱਡੀ ਫੜੀ । ਗੱਡੀ ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀਹ ਕੁ ਮਿੰਟ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਆਈ ਸੀ । ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਜ਼ਰਵ ਕਰਵਾਈਆਂ ਸੀਟਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ । ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਖਿੜਕੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਖੂਬ ਅਨਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸੀ ! ਸਾਡੀ ਗੱਡੀ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਰੁਕਦੀ ਗਈ । ਮੁਸਾਫਰ ਗੱਡੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਰਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਚੜਦੇ ਵੀ ਗਏ । ਅਸੀਂ 10 ਕੁ ਵਜੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਪੀਰੀ ।

ਅਸੀਂ ਤਕਰੀਬਨ 2 ਕੁ ਵਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਪੁੱਜ ਗਏ । ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਕੁੱਲੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਵਾ ਕੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਰਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਬੱਸ ਸਾਨੂੰ ਖੜੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ । ਬਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ 20 ਕੁ ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਪੁੱਜ ਗਏ | ਆਪਣਾ ਸਮਾਜ ਰੱਖ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਚਲੇ ਗਏ । ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿੱਠਾ ਕੀਰਤਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਜਲ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਰਤਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗੇ ।

ਦਾਤੀ ਅਸੀਂ ਲੰਗਰ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ । ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਭੀੜ ਸੀ । ਲੰਗਰ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕ ਲੰਗਰ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ | ਸਾਨੂੰ ਲੰਗਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਵਾਦ ਲੱਗਾ । ਅਸੀਂ ਲੰਗਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਬਜ਼ਾਰ ਘੁੰਮਣ ਚਲੇ ਗਏ ।

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਮਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਬਾ ਅਟੱਲ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਉੱਥੇ ਲੰਗਰ ਛਕਿਆ । ਇਹ ਬਾਬਾ ਅੱਟਲ ਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਪੱਕੀ ਪਕਾਈ ਰੋਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਅਖਾਣ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ।

“ਧੰਨ ਬਾਬਾ ਅਟੱਲ ਪੱਕੀਆਂ ਪਕਾਈਆਂ ਘੱਲ "

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ , ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਸਿੱਖ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵੇਖਣ ਚਲੇ ਗਏ । ਇਸ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿਚ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਸਤਰ, ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਜ ਅਤੇ ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ।

ਅਸੀਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਲੰਗਰ ਖਾ ਕੇ ਫਿਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਦਿੱਲੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ 1 ਅਸੀਂ ਉੱਥੋਂ ਰਿਕਸ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ । ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਧਾਏ ਅਤੇ ਰਾਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪੁੱਜ ਗਏ । ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਉਸਨੂੰ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਇਹ ਧਾਰਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ ।

Wednesday, 5 August 2020

Punjabi Essay on “Journey in a crowded bus”, “ਭੀੜ ਭਰੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Punjabi Essay on “Journey in a crowded bus”, “ਭੀੜ ਭਰੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

Essay on Journey in a crowded bus in Punjabi Language: In this article, we are providing ਭੀੜ ਭਰੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ for students. Punjabi Essay/Paragraph on Journey in a crowded bus.

Punjabi Essay on “Journey in a crowded bus”, “ਭੀੜ ਭਰੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖ”, Punjabi Essay for Class 5, 6, 7, 8, 9 and 10

ਦਿੱਲੀ ਦੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਵਿਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ , ਜਿਸ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਇਕ ਸਫਰ ਮੈਨੂੰ ਹਾਲੇ ਤਕ ਯਾਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੁਲ ਪਾਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ।
ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਰੈਡਲਾਈਨ ਬੱਸ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਸ ਅੱਡੇ ਤੱਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਪੈ ਗਈ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦੁਖਦਾਈ ਬਣ ਗਈ ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦਿਨ ਬੱਸ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸਵਾਰੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੰਡਕਟਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਬੱਸ ਹੁਣੇ ਚਲ ਪਵੇਗੀ ਪਰੰਤੂ ਬਸ ਚੱਲਣ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਬੱਸ ਚਲ ਪਈ ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ ਬੱਸ ਖਚਾਖਚ ਭਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਬੱਸ ਵਿਚ ਭੀੜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੀਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਤ ਦਾ ਡੰਡਾ ਫੜ ਕੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਲੋਕੀਂ ਅੱਗੇ ਧੱਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ। ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਭੀੜ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਦਮ ਘੁੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਇੰਨੀ ਭੀੜ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਕੰਡਕਟਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ-ਬੁਲਾ ਕੇ ਬਸ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਖਿੜਕੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਧਰੋਂ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਫਟ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਥਿੱਤੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੇ ਧੱਕੇ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਸੂਟਕੇਸ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਡੀ, ਚੀਕ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਅੱਗੋਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਦੀ ਥਾਂ ਭੀੜ ਬਾਰੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਜੇਬ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੱਥ ਲਰਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਰਾਏ ਮੋਰਾ ਪਰਸ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਚੀਕਿਆ, ਮੈਂ ਬੱਸ ਨੂੰ ਰੁਕਵਾਉਣ ਲਈ ਕੰਡਕਟਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਜੂੰ ਤੱਕ ਨਾ ਸਰਕੀ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਟਿਕਟਾਂ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਸ ਰੁਕਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬੱਸ ਰੁੱਕੀ, ਬਸ ਵਿਚ ਜੇਬ ਕਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੇਬ- . ਕਤਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ । ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਕ ਔਰਤ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ ਵੀ ਲਾਹੀ ਗਈ ਧੀ।
ਸਾਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਲਿਖਵਾਉਣ ਲਈ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਹੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਨੇੜੇ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਰਿਪੋਰਟ ਲਿਖਵਾਈ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਹੀ ਮੇਰੈ. ਦੋ ਘੰਟੇ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਟੋ ਰਿਕਸਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
Ugly Duckling Short Story in Bengali কুৎসিত হংসশাবক গল্প বাংলা

Ugly Duckling Short Story in Bengali কুৎসিত হংসশাবক গল্প বাংলা

Ugly Duckling Short Story in Bengali Language: In this article, we are providing কুৎসিত হংসশাবক গল্প বাংলা for students. Ugly Duckling Short Story Bangla.

Ugly Duckling Short Story in Bengali কুৎসিত হংসশাবক গল্প বাংলা

কোন এক সময় ওখানে একটা ছােট্ট খামার ছিল, সেই পুকুরে অনেক হংস ও হংসী ঘুরে বেড়াত। একদিন মে মাসের এক সকালে একটা হাঁস তার বাসার মধ্যে অনেকগুলি ডিমের উপর বসে ছিল, তার মনে হল যে সেগুলির মধ্যে কিছু নড়ছে – তার পরেই ডিম গুলিতে চির খেতে থাকে। চিচি শব্দে তার ডিম ফেটে বাচ্চারা বেরতে থাকে। সে খুবই খুশী কারণ সে বহুদিনের জন্য এই খামারে থাকবার সুযােগ পাবে।
এক এক করে তার ডিমগুলি ভেঙে হংসশাবক বেরিয়ে আসতে থাকে, প্রতিটি বাচ্চা ছিল নরম তুলাের মতন। সবথেকে বড় ডিমটিতে সবার শেষে ফাটল ধরে। সেটা ছিল বিশালাকারের ডিম তা থেকে যে বাচ্চা বেরায় সেটা ছিল সবচেয়ে বড় এবং তার গা ছিল ধুসাের বর্ণের। সে দেখার দিক থেকে সম্পূর্ণ ভিন্ন প্রকৃতির ছিল।
মা হাঁসটি সেটাকে দেখে ভাবে – এই হংসশাবকটি কি বড় এবং কুৎসিত। সে তাকে একই রকম ভালােবাসতাে। মা হংসটি যখন তার বাচ্চাদের নিয়ে পুকুরে যায় তখন কুৎসিত হংশশাবকটিও অন্যদের মতন সাঁতার কাটে এবং সেই কারণে মায়ের আর তার বাচ্চা নিয়ে কোন ভয় ছিল না।
পরের দিন মা হংসটি তার বাচ্চাদের নিয়ে প্রথমবার গােলা বাড়িতে উপস্থিত হয়। গর্বিত মা তার বাচ্চাদের সারিবদ্ধ ভাবে দাঁড় করালেও কুৎসিত হংসশাবককে সকলের শেষে দাঁড় করায় এবং পরিচয় করানাের সময় সৌজন্যতার খাতিরে কিভাবে মাথা নিচু করতে হয় তা তাকে শিখিয়ে দেয়।
হাঁসের পরিবার গােলাবাড়ির উঠানে এলে উপস্থিত হলে অন্যান্য হাঁস, মুরগী এবং হংসীরা সেখানে এসে ভিড় করে, অন্যান্য হাঁসগুলি খুবই অসভ্য প্রকৃতির ছিল।
বরফের মতন সাদা একটি হাংস এই হংসশাবকের দিকে তাকিয়ে বলে ‘এই ছােট্ট কুৎসিত হাঁসটিকে দেখ। সে মােটেই আমাদের মতন না, এমন সময় একটি বৃদ্ধ হংসী তার কাছে যায় এবং তার গলায় কামড়াতে থাকে।
মা হংসটি কেঁদে বলে ওকে ছেড়ে দাও। কিন্তু অন্যান্য পাখীরা এই কুৎসিত হংসশাবককে একই ভাবে বিরক্ত করছিল। কিছু দিন বাদে তার নিজের ভাই বােনেরাও তাকে কুৎসিত হংসশাবক’ বলে ডাকত এবং তারা তাকে পাত্তা দিত না।।
দিন বয়ে যাচ্ছিল এবং বাচ্চা হাংসটি বড় হওয়ার সাথে সাথে আরও কুৎসিত হয়ে যাচ্ছিল। দিনে দিনে তাকে আরও বেশি বিরক্ত করা হােত। অবশেষে সে ঠিক করে যে, সে কোথাও চলে যাবে। সে শস্যভূমির দিকে ছুটতে থাকে, সেখানে যে ছােট্ট পাখীরা বাস করত তারা তাকে দেখে খুবই ভয় পেয়ে যায়।
সে দীর্ঘশ্বাস ফেলে বলে ‘ওরা ভেবেছে আমি খুবই কদাকার। তার পর যে একটা জলাভূমির উদ্দেশ্যে রওনা দেয়, সেখানে অনেক হংসীরা বসবাস করত। সে খুবই ক্লান্ত হয়ে পড়েছিল আর অন্য কোথাও যাওয়ার ক্ষমতা ছিল না তাই সে রাতে সেখানেই থেকে যায়। বড় হংসীরা সকাল বেলায় তাকে দেখতে পায়। 
তারা জিজ্ঞসা করে ‘তুমি কি ধরনের পাখী’ সে উত্তর দিতে যাবে এমন সময় একজন মানুষ তার কুকুর নিয়ে এদিকেই আসছিল, সেই দেখে হংসীগুলি লুকিয়ে পরে এবং কুৎসিত হংসশাবকটিও নিজেকে মাসের আড়ালে লুকিয়ে ফেলে কারণ যে সত্যিই খুব ভয় পেয়েছিল।
যখন সে বুঝল যে কুকুর চলে গেছে তখন একাকী ছােট্ট হংসশাবকটি পুনরায় ঝােপের আড়াল থেকে বেরিয়ে আসে ও বসবাসের জন্য অন্য স্থানের সন্ধান করতে থাকে। অবশেষে সে একটা ছােট্ট বিকৃত কুঁড়ে ঘরের সামনে এসে উপস্থিত হয়, সেখানে একজন বৃদ্ধা তার বিড়াল ও মুরগী নিয়ে বাস করত। সে হাঁসের বাচ্চাটি দেখে সেটিকে বাজারে বিক্রি করার উদ্দেশ্যে ঘরে নিয়ে যায়।
বিড়াল ও মুরগীটি তাকে দেখে অবাক হয়ে যায় এবং তাকে একটা অসভ্য হংসশাবক বলে মনে করে। ঘরের ভেতরটি ছিল খুবই গরম এবং শুকননা তাই হাঁসটির খুব গরম লাগে এবং তার সাঁতার কাটার ইচ্ছা হয়।
সুতরাং একটা সুন্দর দিনে সে ঝিল খোঁজার উদ্দেশ্যে বেরিয়ে পড়ে।
কিলে নেমে সে খুবই খুশী হয়েছিল কিন্তু সেখানকার কোন হাঁসই তার সাথে কথা বলছিল না। সে ভাবল সে খুবই কুৎসিত তাই কেউ কথা বলছে না।
একদিন সন্ধ্যাবেলা সে একদল সুন্দর পাখীকে আকাশ দিয়ে উড়ে যেতে দেখল। তাদের ডানাগুলি ছিল ধপধপে সাদা এবং ডানাগুলি ছিল লম্বা। তাদেরকে দেখে কুৎসিত হংসশাবকটি কেঁদে ফেলল সে তার কান্নার কারণ জানত না।
একটু বাদেই অন্যান্য হাঁসেরা বাড়ির দিকে যেতে থাকে কারণ তারা জানত যে শীত আসছে। ছােট্ট হংসশাবকটা ঝিলের উপরেই বসে থাকে। কিন্তু আবহাওয়া ক্রমশ ঠাণ্ডা হয়ে উঠছিল। রাত্রে খুবই ঠাণ্ডা পড়েছিল, হাঁসটি বুঝতে পারে যে তার পা ঠাণ্ডা হয়ে যাচ্ছে এবং সে বরফের আস্তরণের তলায় চলে যাচ্ছে।
সৌভাগ্য বশত একজন চাষী তাকে দেখতে পায় এবং সে বরফের আস্তরণ ভেঙে তাকে মুক্ত করে। দয়ালু চাষী তাকে তার বাড়িতে নিয়ে যায় সে ভাবে এই আজব পাখীটিকে বাচ্চাদের জন্য পুষলে বাচ্চারা খুবই খুশী হবে।'
হংসশাবকটিকে রান্না ঘরের মেঝেতে রাখার সঙ্গে সঙ্গে চাষীর বাচ্চারা তাকে দেখে ভয় পায় এবং তারা চিৎকার করে ওঠে, হংসশাবকটি উড়ে গিয়ে দুধের বালতিতে বসে এবং তা ফেলে দেয় তারপর সামনের থালা পার করে আটার মালায় বসে এবং তা ছড়িয়ে ছিটিয়ে নষ্ট করে। সে তার প্রচুর ক্ষতি করে।
চাষির বৌ এই সব ঘটনা দেখে খুবই রেগে যায় এবং তাকে তাড়া দিয়ে রান্না ঘর থেকে বের করে দেয়।
বাইরে তখন যেমন শীত তেমন ঠাণ্ডা তাই সে দৌড়ে বেশী দূর যেতে পারেনি। সে জানত যে বরফাবৃত স্থানটি রাত কাটাবার জন্য সুরক্ষিত স্থান নয় তাই সে নিজের জন্য সুরক্ষিত স্থানের সন্ধান করতে থাকে। এমন সময় সে একটা খালি গােলাবাড়ির সন্ধান পায় এবং সে সেখানেই নিজের জন্য বাসা তৈরি করে।
সে পুরাে শীতটা নিশ্চিতে এই খানে কাটিয়ে দেয়। মাঝে মাঝে সে শুধুমাত্র খাবারের সন্ধানে বেরাতাে। শীত যে কত বড় তা সে তখন বুঝেছিল।
অবশেষে বসন্তের আগমন ঘটে। কুৎসিত হংসশাবকটি তার গলা প্রসারিত করে ওড়ার চেষ্টা করে। এখন তার ডানাগুলি খুবই শক্ত হয়ে উঠেছিল এবং সে খুব সহজেই একটা ছােট ঝিল পারাপার করতে পারত। কুৎসিত হংসশাবকটি বসন্তের প্রথম স্নানটি উপভােগ করছিল, এমন সময় ঘাসের আড়াল থেকে তিনটি ধপধপে সাদা হাঁস বেরিয়ে আসে। উপর দিয়ে পাখীদের উড়তে দেখে তার মনে যে অনুভূতির সৃষ্টি হয়েছিল সেইই একই অনুভুতি তার মনে পুনরায় জেগে ওঠে।
সে তাদের সাথে কথা বলতে চাইছিল, কিন্তু সে জানত যে তারা তাকে খুবই অপমান করবে, তা সত্ত্বেও সে তাদের সামনে গিয়ে উপস্থিত হয়। সে তাদের সামনে গিয়ে মাথা ঝুঁকিয়ে অভিবাদন করে।
‘মাথা ঝোকাবার সময় তাকে দেখে তােমার কি মনে হচ্ছিল?’ চতুর্থ হাঁসটি বলে আমাদের মতনই সুন্দর বলে মনে হচ্ছিল। সেটা ছিল তার নিজের প্রতিচ্ছবি।
‘দেখেছে, এই শীতকালের মধ্যে কুৎসিত হংসশাবক বড় হয়ে উঠেছে। এখন আর সে ছােট নেই। এখন সে হাঁস হয়ে গেছে।
অন্য হাঁসেদের সাথেও তার বন্ধুত্ব হয়ে যায়, সে নিজেই নিজেকে বলে যে, কুৎসিত হংসশাবক হওয়ার জন্য সে যে শিক্ষা পেয়েছে তা সে কখনই ভুলবে না কিন্তু বাকি জীবনটা সে সুন্দর হাঁস হিসাবেই কাটাবে।
The Hare and The Tortoise Story in Bengali কচ্ছপ এবং খরগােসের গল্প বাংলা

The Hare and The Tortoise Story in Bengali কচ্ছপ এবং খরগােসের গল্প বাংলা

The Hare and The Tortoise Story in Bengali Language: In this article, we are providing কচ্ছপ এবং খরগােসের গল্প বাংলা for students. The Hare and The Tortoise Story Bangla.

The Hare and The Tortoise Story in Bengali কচ্ছপ এবং খরগােসের গল্প বাংলা

একদা এক গভীর জঙ্গলে একটি খরগােশ এবং কচ্ছপ বাস করত। যে কোন কাজের ব্যাপারেই কচ্ছপ ছিল খুব ধীরু। সে তার প্রাতরাশ এতই ধীরে ধীরে করত যে তা শেষ হােতে হােতেই দুপুরের খাবার সময় হয়ে যেত। সে তার ঘর দুয়ার খুবই পরিষ্কার পরিচ্ছন্ন রাখত কিন্তু তা করতেও বহু সময় কেটে যেত।
অন্যদিকে খরগােস যেকোন কাজই খুবই দ্রুততার সাথে করতে পারত। কচ্ছপের ঘুম থেকে উঠতে উঠতে সে তার প্রাতরাশ সম্পন্ন করে জঙ্গলে ঘুরতে বেরিয়ে যেত। যেকোন কাজ করতে কচ্ছপের কেন এত সময় লাগে তা সে কখনই বুঝে উঠতে পারত না।
কচ্ছপ তার প্রিয় বন্ধু কাঠবিড়ালির বাড়ির কাছেই বাস করত। কাঠবিড়ালি একটা ওক গাছের কোটরে বাস করত। সে সব সময় ছােটাছুটি করতে খুবই ভালােবাসতাে। তার কাছে এক ডাল থেকে আর এক ডালে লাফিয়ে যাওয়াই ছিল মজার ব্যাপার। খরগােশের মতন কাঠবিড়ালিও কচ্ছপের দেরী দেখে খুবই অবাক হােত।
খরগােশ তার পুরনাে বন্ধু পেঁচার বাড়ির কাছে বাস করত, পেঁচাও খরগােশের মতন দ্রুততার সাথে কোন কাজ করতে পারত না। আসলে সে তার বেশীর ভাগ সময়টাই ঘুমিয়ে কাটিয়ে দিত। কখনও কখন সে ভাবত যে, “খরগােশ খুব শীঘ্র যে কোন স্থানে যেতেপারে, যদি স কোন সময় পড়ে যায়।” 
প্রত্যেক দিন বিকেলে আবহাওয়া সুন্দর হওয়ার পর, কচ্ছপ তার রঙ এবং তুলি নিয়ে গভীর জঙ্গলে চলে যেত ছবি আঁকার জন্য। কচ্ছপটি ফুল, গাছ এবং তার বাড়ির পাশ দিয়ে বয়ে যাওয়া ঝর্ণার ছবি আঁকতে খুবই ভালােবাসাতাে। সে খুবই ধীরে কাজ করত ঠিকই কিন্তু তার সৃষ্টি ছবিগুলি ছিল অপূর্ব । 
খরগােশ এই ছবি আঁকার মধ্যে কোন রকম মজা খুঁজে পেত না। সে বলে কচ্ছপ এ কি এক ঘেয়েমি কাজ করে!’ খরগোেশজঙ্গলে ঘুরে বেড়াতে
খুবই ভালােবাসতাে। সে তার বন্ধুদের বাড়ি বাড়ি দৌড়ে বেড়াতে খুবই • পছন্দ করত। সে সর্বদাই সর্বাধিক দ্রুত দৌড়বার চেষ্টা করত।
কিন্তু এই ব্যাপারে একটা অসুবিধা ছিল। খরগােশ নিজেকে জঙ্গলের মধ্যে সবচেয়ে বুদ্ধিমান, দ্রুতগামী এবং সুন্দর প্রাণী বলে মনে করত। সে কত চমৎকার তা তার বন্ধুদের বােঝাতেও ভুল করত না। যে তার নিজের আয়নার সামনে দাঁড়িয়ে বলত “আমার মনে হচ্ছে আজ আমাকে খুবই সুন্দর দেখাচ্ছে। ' কচ্ছপ কখনই নিজেকে নিয়ে গর্ভ করত না। সে জানত যে সে সুন্দর নয় এবং সে খুবই ধীরু কিন্তু তা নিয়ে তার মনে কোন রকম সংকোচ ছিল
। সে ধীরে ধীরে খুব সুন্দর ছবি এঁকে এবং কঠোর পরিশ্রম করে সময় কাটাতে খুবই ভালােবাসতাে।
একদিন কচ্ছপটি ঝর্ণার ধারে বসে নদীর পারে ফুটে থাকে সুন্দর সুন্দর প্রচুর ফুলের ছবি আঁকছিল। খরগােশটি সেখানে এসে উপস্থিত হয় আর বলে কচ্ছপ তুমি সত্যিই খুব ধীরু। এ ছবি আঁকতে তােমার এক সপ্তাহ কেটে যাবে।
কচ্ছপ বিরােধীতা করে বলে আমি মােটেই ধীরু নেই।
খরগােশটি বলে তুমি সত্যিই বােকা, তুমি যে কোন বিষয়ে আমার সাথে বাজী রাখ, তুমি যা হােক কিছুর নাম বল ‘আমি এক্ষুনি তা জয় করে দেখাব।
কচ্ছপটি বলে ঠিক আছে, দৌড় প্রতিযােগিতা করলে কেমন হয়?
খরগােসটি কচ্ছপের সাথে তার দৌড় প্রতিযােগিতার কথা ভেবে খুবই খুশী হয়ে এবং বলে যথার্থ বলেছে, সে তাকে ছােট করতে পারবে ভেবে খরগােশটি মনে মনে খুবই আনন্দ পায়।
সমস্ত জঙ্গলে এই প্রতিযােগিতার কথা ছড়িয়ে যায়। প্রত্যেকটি প্রাণী ভাবছিল কিভাবে কচ্ছপ এই প্রতিযােগিতায় সম্মতি দিল। কচ্ছপ কি ভাবছে সে এই কাজ করতে পারবে? তারা সকলেই বিস্মিত হয়। এমনকি কচ্ছপ এবং খরগােশের দৌড় প্রতিযােগিতার কথা শুনে কাঠবিড়ালিও হেসে ফেলে।
সে দ্রুত গাছ থেকে নেমে পেঁচার কাছে ছুটে যায় এই খবর শােনাতে। যখন পেঁচা এই বিরাট দৌড় প্রতিযােগিতার কথা জানতে পারে তখন সে তার চোখ পিটপিট করে গম্ভীর স্বরে বলে আমার মনে হয় না খরগোেশ জিততে পারবে। কি হবে তা তুমিও বলতে পার না।
দৌড় প্রতিযােগিতার দিন বনের সমস্ত প্রাণীরা প্রতিযােগিতা দেখতে চলে আসে। প্রতিযােগিতার স্থানটি ঠিকঠাক করার জন্য ভোঁদড় এবং ছােট্ট কাঠবিড়ালিটি খুবই ব্যস্ত ছিল। প্রতিযােগিতার শেষ প্রান্ত নির্দিষ্ট করার জন্য শূকর সেখানে নিশানা লাগাতে খুবই ব্যস্ত ছিল। কাঠবিড়ালী এক তুচ্ছ বেলুন নিয়ে উপস্থিত হয়েছিল, প্রতিযােগিতায় সফল প্রাণীর হাতেই এটা দেওয়া হবে।
শিয়ালকে বসানাে হয়েছিল বিচারকের আসনে। সে ঘােষণায় বলে যে “প্রতিযােগিতা শেষ হওয়ার সাথে সাথে আমি বিজয়ীর নাম ঘােষণা করব।”!
সেই সময় খরগােশ বলে ওঠে “চিন্তা কর না, আমার কোন অসুবিধা নেই, নিশ্চিত থাক যে আমি অনেক এগিয়ে থাকব, তাহলে বুঝতেই পারছাে কে জিততে চলেছে?
কচ্ছপ এবং খরগােশ প্রতিযােগিতা শুরুর স্থানে এসে উপস্থিত হয়। সমস্ত প্রাণীদেরকে দেখে কচ্ছপ খুবই ঘাবড়ে যায়। খরগােশ ভিড়ের দিকে তাকিয়ে হাসতে থাকে। দৌড় শেষ হওয়ার পর কচ্ছপের কি হাল হবে যে তা দেখার জন্য প্রতীক্ষা করতে থাকে।
শিয়াল দুজন প্রতিযােগিতার দিকেই তাকিয়ে দেখে এবং চিৎকার করে বলে ‘প্রস্তুত হও এবং শুরু কর।
প্রতিযােগিতা শুরু হয়ে যায়। খরগােশ প্রতিযােগিতা শুরুর রেখা অতিক্রম করে ছুটতে শুরু করে। এক পলকেই সে পাহাড়ের প্রথম ধাপ পেরিয়ে - যায়।
কাঠবিড়ালি নিজের মনেই বলে ওঠে ইশ! বন্ধু, খরগােশ কোথায় চলে গেছে। আর কচ্ছপ এখন শুরুর স্থানেই এক পা এক পা করে এগােচ্ছে। , যতক্ষণ না জয় নিশ্চিত বলে মনে করে ততক্ষণ খরগােশ ছুটতে থাকে।
তারপর সে নিজের মনেই ভাবে এটা শুধুমাত্র একটা প্রতিযােগিতা। মনে হয় আমার এখানে বসে খানিক্ষণ বিশ্রাম নিয়ে নেওয়া উচিত। তারপর আমি বাকি পথ দৌড়াব, এখনও আমার হাতে প্রচুর সময় আছে। এই ধীরুর পক্ষে আমাকে ধরা কোন মতেই সম্ভব নয়। তাই খরগোেশ একটা গাছের ছায়ায় বসে পড়ে এবং সেখানেই সে ঘুমিয়ে পড়ে।
হঠাৎ করে খরগােসের ঘুম ভেঙে যােয় এবং সে দৌড়াতে শুরু করে। তখন চতুর্দিকে প্রচণ্ড চিৎকার চেঁচামেচি চলছিল। সে যত দ্রুত সম্ভব দৌড়াবার চেষ্টা করছিল, কিন্তু প্রতিযােগিতার প্রান্তভাগে এসে সে অবাক হয়ে যায় এবং নিজের চোখকে বিশ্বাস করতে পারছিল না।
কচ্ছপ প্রায় প্রতিযােগিতা জেতার মুখে ছিল। খরগােশের তাে বিশ্বাস হচ্ছিল না। কচ্ছপ প্রান্ত রেখা পেরিয়ে যায়। 
ভিড় করে দাঁড়ানাে প্রাণীরা প্রচণ্ড উচ্ছ্বাস প্রকাশ করেছিল। তারা সকলেই ছুটে আসে এবং খরগােশকে অভিনন্দন জানায়। সেই সময় পেঁচা নিজেরে চোখ পিটপিট করে অন্যান্য প্রাণীদের উদ্দেশ্যে বলে ধীরু অথচ অটল প্রাণীরাই প্রতিযােগিতায় জিততে পারে।”

Tuesday, 4 August 2020

Three Little Pigs Story in Bengali তিনটি ছোট শূকরছানা গল্প বাংলা

Three Little Pigs Story in Bengali তিনটি ছোট শূকরছানা গল্প বাংলা

Three Little Pigs Story in Bengali Language: In this article, we are providing তিনটি ছোট শূকরছানা গল্প বাংলা for students. Three Little Pigs Story Bangla.

Three Little Pigs Story in Bengali তিনটি ছোট শূকরছানা গল্প বাংলা

একদা সেখানেও একটা মা শূকর বাস করত, একদিন সে তার তিন সন্তানকে ডেকে বলে যে এখন থেকে তাদের ভবিষ্যৎ তাদেরকেই ঠিক করতে হবে। সে তাদের সতর্ক করে দিয়ে বলে প্রত্যেককেই সুরক্ষিত থাকার জন্য একটা করে বাড়ি তৈরি করতে হবে। 
প্রথম ছােট্ট শূকর সাথে খড়কুটা নিয়ে যাওয়া লােকের সাথে দেখা হয়। সে এই মানুষটির কাছে কি খড়কুটা চায় এবং নিজের জন্য খড় দিয়ে একটা বাড়ী তৈরী করে। কিছুদিন বাদে তার কাছে একটা নেকড় এসে তার দরজা ধাক্কায় এবং বলে – “ছােট্ট শূকর, ছােট্ট শূকর আমাকে ভেতরে আসতে দাও। চত্তরে প্রথম শূকর প্রথম শূকোরটি তােমার প্রবেশের জন্য একচুলও জায়গা দে না।”
এরপর নেকড়ে বলে “আমি কিন্তু এখন রেগে যাচ্ছি এবং আমি তােমার বাড়ী খুব জোরে জোরে নাড়তে শুরু করব।”
সত্যিই নেকড়েটি রেগে গিয়ে বাড়ী ধরে নাড়তে তাকে এবং বাড়ীটি ভেঙ্গে পড়ে যায়। 
প্রথম ছােট্ট শূকরটি তার বাড়িতে সুরক্ষিত ছিল না। দ্বিতীয় শুকরটির সাথে এমন এক ব্যক্তির দেখা হয় যার কাছে প্রচুর পরিমানে লাঠি ছিল। সে ঠিক করে যে নিজের বাড়িটি লাঠি দিয়েই তৈরি করবে।
এখানেও নেকড়েটি আসে এবং তার দরজাতে ধাক্কা দেয় এবং বলে ‘ছােট্ট শুকোর, ছােট্ট শুকোর, আমাকে তােমার ঘরে ঢুকতে দাও।
দ্বিতীয় শুকোর ছানাটি বলে আমি তােমার প্রবেশের জন্য একচুলও জায়গা দেব না।
‘আমি কিন্তু এবার রেগে যাচ্ছি এবং আমি তােমার বাড়ি ভেঙে দেব। এবং সত্যিই নেকড়েটি তর্জন গর্জন সুরু করে লাঠির তৈরি বাড়িটি ভেঙে পড়ে যায়। দ্বিতীয় শূকর ছানাটিও তার বাড়িতে সুরক্ষিত ছিল না।
তৃতীয় শুকোরটির সাথে যে মানুষটির দেখা হল তার কাছে প্রচুর ইট ছিল। সে তাকে কিছু ইট দেয় এবং একটি শক্তপােক্ত ছােট্ট ঘর তৈরি করে দেয়। কিছুক্ষণ বাদেই দুষ্টু নেকড়ে এসে উপস্থিত হয় এবং দরজা ধাকে বলে ‘ছােট্ট শূকোর, ছােট্ট শূকোর আমাকে ভেতরে আসতে দাও।
তৃতীয় শুকর ছানা তার জবাবে বলে আমি তােমার প্রবেশের জন্য এক চুলও জায়গা দেব না।
তখন নেকড়েটি বলে এবার আমি খুবই রেগে যাচ্ছি এবং আমি তােমার বাড়ি ভেঙে দেব’ সুতরাং সে বারংবার বাড়িটি ধরে নারবার চেষ্টা করে কিন্তু শক্তপােক্ত ইটের বাড়িটিকে সে ভাঙতে পারে না।
যখন সে দেখে যে বাড়িটি একই রকম রয়ে গেছে তখন সে তার সমস্ত রকম চেষ্টা ত্যাগ করে। সে খানিকক্ষণ চুপচাপ বসে থাকে এবং কিভাবে এই ছােট্ট শূকোরকে তার ফাঁদে ফেলা যায় তার চিন্তা করতে থাকে, কারণ সে তার খাদ্য হিসাবে একটা হৃষ্টপুষ্ট শুকোর খুঁজছিল। তারপর তার মাথায় একটা বুদ্ধি খেলে।
.সে শূকোরকে ডেকে বলে বন্ধু, আমার সাথে কৃষক শ্মীথের শালগমের ক্ষেতে যাবে? আমি শুনেছি সেখানে খুব ভালাে শালগম হয়েছে। আমি আগামীকাল সকাল ছটায় তােমার কাছে এসে যাব।
ছােট্ট শূকোর তার কথায় সম্মতি দিয়ে বলে ঠিক আছে কিন্তু চালাক শূকোর ভাের পাঁচটায় উঠে স্মীথের ক্ষেতে চলে যায় যতটা শালগম তার পক্ষে বয়ে আনা সম্ভব ততটা নিয়ে বাড়ি চলে আসে। ছয়টার সময় যখন নেকড়ের আসার কথা ছিল তখন সে বাড়ি ফিরে আসে।
ছােট্ট শূকোর তার সাথে চালাকি করেছে দেখে নেকড়েটি খুবই রেগে যায় কিন্তু সে তা প্রকাশ করে না। তারপরে সে অতি নম্রভাবে বলে বন্ধু শূকোর আমি দেখলাম পাহাড়ের একটু উপরেই একটা আপেল গাছে খুব ভালাে আপেল ধরেছে। তার শাখাপ্রশাখাগুলি সুস্বাদু পাকা আপেলে পূর্ণ। আমি কাল পাঁচটায় তােমার কাছে আসব তুমি অবশ্যই আমার জন্য অপেক্ষা কর।
ছােট্ট শূকোর অবশ্যই অন্যকোন ফন্দি আঁটছিল। সে চারটের সময় উঠে আপেলের গাছের উদ্দেশ্যে রওনা দেয় এবং ভেবেছিল যে নেকড়ে আসার আগেই বাড়ি ফিরে আসবে। কিন্তু সেই সময় সে এমন এক গাছের উপরে ছিল যে সেখান থেকে নিচে নামা তার পক্ষে অসুবিধা জনক হয়ে উঠেছিল।
নেকড়েটি ছােট্ট শূকরের বাড়িতে এসে বুঝতে পারে যে সে পুনরায় তার সাথে চালাকি করেছে, এবং সে খুবই রেগে যায়। সে ঠিক করে যে যেভাবেই হােক সে আপেল গাছের ওখানে পৌছাবে। নেকড়েটি দেখে সে শুকোরটি নীচে নামার চেষ্টা করছে এবং সে তাকে সেখানে দেখতে পেয়ে খুবই খুশী হয়।
নেকড়েটি তার জিভটি চেটে নিয়ে বলে সুপ্রভাত শূকর, আমি তােমাকে এখানে দেখতে পেয়ে খুবই খুশী হয়েছি। আপেল গুলি সুস্বাদু কিনা বল ?
উত্তরে শুকোর বলে আমি একটা তােমার জন্য ফেলছি এবং সে এমন করে আপেল ছেড়ে যাতে সেটা পাহাড় দিয়ে গড়িয়ে যায়। নেকড়েটি যখন তা পাওয়ার জন্য ছুটতে থাকে তখন শুকরটি নিচে নেমে যত দ্রুত সম্ভব বাড়ির উদ্দেশ্যে ছুটতে শুরু করে। বাড়ি ফিরে সে আপেল দিয়ে সুস্বাদু পিঠে তৈরি করে মনের সুখে খায়।। 
পরের দিন নেকড়েটি আবার আসে। সে শূকোরকে বাড়ি থেকে বার করার জন্য আর একটি পথ খুঁজে বার করে। 
সে বলে বন্ধু, আজকে বিকেলে আমার সাথে মেলায় ঘুরতে যাবে?
শূকোরটি আনন্দের সাথে বলে আমি মেলা দেখতে খুবই ভালােবাসি, তুমি কখন আসবে? 
নেকড়েটি বলে তাহলে আমি ঠিক তিনটের সময় চলে আসব। ছােট্ট শূকরটি খুব তাড়াতাড়ি ঘুম থেকে উঠে পড়ে এবং মেলা দেখতে বেরিয়ে যায়। সেখানে তার সময় খুব সুন্দরভাবে কেটে যায়। সে মনের সুখে ফুল দেখে, কিছু লজেন্স খায় এবং বর্ষার জল ধরে রাখার জন্য একটা পিপা কেনে।
সে যখন তার পিপাটা নিয়ে বাড়ি ফিরছিল তখন দেখে যে নেকড়ে একা একা তার সাথে দেখা করার উদ্দেশ্যে যাচ্ছে।
শূকরটি আত্মগােপন করার জন্য পিপার মধ্যে ঢুকে পড়ে এবং পিপাটি গড়াতে শুরু করে। এটি গড়িয়ে পাহাড়ের উপর থেকে পড়তে থাকে। পাহাড়ের গা বেয়ে একটা পিপা পড়তে দেখে নেকড়েটি খুবই ভয় পেয়ে যায় এবং সে বাড়ির দিকে দৌড় লাগায়।
এই দিনই খানিকবাদে নেকড়ে শুকোরের বাড়িতে আসে এবং কিরকম আশ্চর্যজনক ভাবে পিপাটা গড়িয়ে পড়ছিল সে সম্পর্কে বর্ণনা দিতে থাকে। ছােট্ট শুকোরটি হেসে ফেলে এবং বলে যে ওটা শুধুমাত্র একটা পিপা ছিল তার ভেতর একটা ছােট্ট শূকোরও ছিল।
এই বৃহৎ আকৃতির দুষ্টু নেকড়েটির এই হাসি একদম পছন্দ হয় না এবং সে খুবই রেগে যায়। ছােট্ট শূকোরটি তার সাথে প্রতারণা করেছে এবং সে এখনও পর্যন্ত কিছু খেতে পায়নি।
সে বলে শূকোর, আমি তােমার বুদ্ধি দেখে দেখে ক্লান্ত, এখন আমি তােমাকে খেতে এসেছি।
কিন্তু সে কোন রকম তর্জন গর্জনও করেনি বা বাড়ি ভাঙারও চেষ্টা করেনি, দুষ্টু নেকড়েটি সােজা শুকোরের বাড়ি ছাদের উপর উঠে যায় এবং সে চিমনির ভিতর দিয়ে ঘরের ভিতর ঢুকতে ঢুকতে বলে ‘ছােট শূকোর ছােট্ট শূকোর, আমি ভেতরে এসে পড়েছি।
একথা শােনার সাথে সাথে ছােট্ট শূকোরটি এক বিশাল পাত্রে জল নিয়ে তা আগুনের উপর বসিয়ে দেয়।
বড়, দুষ্টু নেকেড়িটি চিমনি দিয়ে নামতে গিয়ে এই গরম জলের পাত্রে পড়ে যায় এবং এখানেই তার জীবনের সমাপ্তি ঘটে।
মা হোয়াইট গল্প বাংলা

মা হোয়াইট গল্প বাংলা

মা হোয়াইট গল্প বাংলা

বহু বছর আগে বহুদূরের এক রাজ্যে একটি ছােট্ট রাজকন্যা জন্মেছিল, তার চুল ছিল রাতের অন্ধকারের মতন কালাে, চামড়া ছিল বরফের মতন সাদা এবং ঠোট দুটি ছিল রুপির মতন লাল। সে স্নাে হােয়াইট নামে পরিচিত ছিল।

সে যখন তার শৈশব কাটিয়ে কৈশােরের দিকে পা দিল তখন সে দিনে দিনে আরও সুন্দরী হয়ে উঠছিল। তার সৎ মা, এই রাজ্যের রাণী সেও খুব সুন্দরী ছিল। রাণীর তার নিজের রূপ নিয়ে খুবই অহঙ্কার ছিল এবং সে একটা মায়াবী আয়না তৈরী করেছিল। প্রতিদিন সে আয়নার দিকে দেখত আর জিজ্ঞাসা করত ?

আয়না, দেওয়ালের আয়না, এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী কে? আয়নাটি উত্তর দিত রানী তুমিই এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী।

এবং রাণী খুবই সন্তুষ্ট হােতেন কারণ তিনি জানতে এটা একেবারেই সত্যি কথা। . স্নাে হােয়াইট ধীরে ধীরে যুবতী হয়ে ওঠে এবং তারপর অহঙ্কারী রাণী একদিন তার আয়নাকে জিজ্ঞাসা করে

‘আয়না দেওয়ালের আয়না, এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী কে? তখন আয়নাটি বলে ‘রাণী তুমি এখনও খুবই সুন্দর কিন্তু স্নাে হােয়াইট এখন তােমার থেকেও সুন্দরী।

একথা শুনে রাণী খুবই রােগ যায় কারণ সে তার থেকে সুন্দরী কাউকে সহ্য করতে পারে না। সেই সময় থেকেই রাণী স্নাে হােয়াইটের প্রতি বিরক্ত হতে শুরু করে। যদি সুন্দরী রাজকন্যা আর বেশীদিন না থাকে, মাথায় এই বুদ্ধি এনে রাণী এক শিকারীকে ডেকে পাঠায় এবং স্নাে হােয়াইটকে নিয়ে গিয়ে মেরে ফেলার নির্দেশ দেয়।

শিকারীটি তার নিজের জীবন সম্পর্কে চিন্তিত হয়ে পড়ে, সে মেয়েটিকে নিয়ে গভীর অরণ্যে যায় কিন্তু তাকে খুন করতে পারে না। তাই সে স্নাে হােয়াইটকে একা রেখে চলে আসে।

স্নাে হােয়াইট এক গভীর অরণ্যের মধ্যে নিজেকে একী আবিষ্কার করে। চতুর্দিকে থেকে রহস্যজনক আওয়াজ আসছিল এবং বড় বড় ছায়া মূর্তি দেখে সে খুবই ভয় পেয়েছিল। সে প্রচণ্ড ভয় পেয়ে দৌড়াতে শুরু করে। জঙ্গলে দৌড়াবার সময় তার কালাে ঘন চুল গাছের শাখার সাথে জড়িয়ে যায়। বহু জন্তু জানােয়ার তাকে দেখতে পেয়েছিল কিন্তু কেউ তার কোন ক্ষতি করেনি।

সে যত দ্রুত সম্ভব দৌড়ানাের চেষ্টা করছিল, হঠাৎ করে একটা লাল রঙের ছাল বিশিষ্ট্য ছােট্ট বাড়ীর দিকে তার নজর যায়। সে বাড়ির দরজা ধাক্কাতে থাকে কিন্তু কোন সাড়া পায়না তাই সে নিজে থেকেই ঘরের ভিতরে প্রবেশ করে।

সেখানে সে দেখে একটা ছােট্ট টেবিলে সাতটা থালা রয়েছে এবং দেওয়ালের সাথে লাগয়া সারিবদ্ধ সাতটি খাট। ক্ষুধার্ত রাজকন্যা সাতটা থালা থেকেই খুঁটে খুঁটে খাবার খায় এবং তারপর সে সপ্তম খাটের উপর শুয়ে পড়ে। | সাতটি বামন ছিল এই বাড়ির মালিক। কিছুক্ষণ বাদে তারা সােনা এবং তামার খনির কাজ সেরে বাড়ি ফিরে আসে। তারা এই সুন্দরী স্নাে হােয়াইটকে তাদের ঘরে শুয়ে থাকতে দেখে বিস্মিত হয়ে যায়।

তারা সকাল পর্যন্ত সুন্দরী রাজকন্যাকে ঘুমাতে দেয় এবং তারপর তাকে জিজ্ঞাসা করে যে এই গভীর অরণ্যে অবস্থিত এই বাড়ির সন্ধান যে পেল কি করে। স্নাে হােয়াইটের গল্প শুনে তারা খুবই দুঃখ পায় এবং তাকে সেখানে থাকার অনুমতি দেয়। সে এই বামন এবং তাদের বাড়ি দেখা শােনা করত বিনিময়ে তারা তাকে খাদ্য বন্ধুত্ব এবং আশ্রয় দিয়েছিল।

স্নাে হােয়াইট এই বামনদের সাথে বেশ সুখেই বসবাস করছিল। কিন্তু একদিন দুষ্ট রাণী প্রাসাদে ফিরে আসে আর আয়নাকে জিজ্ঞাসা করে

‘আয়না, দেওয়ালের আয়না এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী কে? উত্তরে আয়না বলে

রাণী তুমি এখনও খুবই সুন্দর কিন্তু স্নাে হােয়াইট এখন তােমার থেকেও সুন্দরী।

তখন রাণী বুঝতে পারে যে স্নাে হােয়াইট এখনও বেঁচে আছে। সে এই মেয়েকে মেরে ফেলবে বলে স্থির করে। রাণী নিজেকে কুৎসিত মহিলার ছদ্মবেশে আড়াল করে নেয় এবং তারপর এই বামনদের বাড়িতে এসে উপস্থিত হয়। সে চিৎকার করতে থাকে - ‘বেল্ট বিক্রি আছাে গাের খুব সুন্দর সুন্দর বেল্ট বিক্রি আছে।

স্নাে হােয়াইট মনে করে দরজা খুললে ভয়ের কিছু নেই। স্নাে হােয়াইট একটা সুন্দর রেশমী বেল্ট দেখতে থাকে, রাণী তার গলায় বেল্ট দিয়ে এমন ভাবে ফাঁস লাগিয়ে দেয় যে তার দম বন্ধ হয়ে আসে এবং সে মৃতের মতন মাটিতে পড়ে যায়।

বামনরা বাড়ি ফিরে দেখে স্নাে হােয়াইট মাটিতে পড়ে আছে। তারা লক্ষ্য করে যে বেল্টটা খুবই দৃঢ়ভাবে আটকে আছে তা একটা ছুরি দিয়ে বেল্টটা কেটে ফেলে। সে পুনরায় শ্বাস নিতে পারে এবং সমস্ত ঘটনা সম্পর্কে তাদের জানায়।

বামনরা বুঝতে পারে যে এই বৃদ্ধ মহিলা ছিল আসলে দুষ্টু রাণী তারা তাকে সাবধান করে দেয়। তারপর থেকে সে আর কাউর জন্যই দরজা খুলত না।

কিছুদিন বাদে বাণী প্রাসাদে এসে তার আয়নাকে জিজ্ঞাসা করে ‘আয়না দেওয়ালে আয়না, এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী কে?

যখন সে জানতে পারে যে এখনও স্নাে হােয়াইট সবচেয়ে বেশী সুন্দরী তখন রাণী প্রচণ্ড রেগে যায় এবং স্নাে হােয়াইটকে মেরে ফেলার জন্য শপথ নেয়।

এই সময় সে স্নাে হােয়াইটের কাছে সুন্দর সুন্দর চিরুনি বিক্রি করতে আসে, সে জানলা দিয়েই চিরুনি কেনে এবং তা দিয়ে চুল আঁচড়ায়, সে যেখানে বসেছিল সেখানেই পড়ে যায় কারণ চিরুণিগুলি ছিল বিষাক্ত। 

একটু বাদেই বামনরা বাড়ি ফিরে আসে। তারা বুঝতে পারে যে চিরুনিটিতে বিষ দেওয়া ছিল এবং তারা স্নাে হােয়াইট কে বাঁচাবার জন্য অতি দ্রুত তা সরিয়ে ফেলে। প্রাসাদে ফিরে রাণী পুনরায় আয়নার কাছে যায় আর জিজ্ঞাসা করে।

‘আয়না, দেওয়ালে আয়না, এ রাজ্যের সেরা সুন্দরী কে?

যখন সে বুঝতে পারে যে রাজকন্যা এখনও বেঁচে আছে তখন সে একটা প্রকৃত বিষাক্ত আপেল তৈরি করার জন্য তার সমস্ত জাদু বিদ্যার প্রয়ােগ করে ফেলে।

তারপর রানী বৃদ্ধার সাজে সাজে এবং আবার একবার স্নাে হােয়াইটের কাছে পৌছায়। সে স্নাে হােয়াইটকে আপেল দিতে চায় কিন্তু স্নাে হােয়াইট তা নিতে রাজী হয় না। এই মায়াবী আপেলটা এতই আকর্ষণীয় ছিল যে। যে দেখবে তারই খেতে ইচ্ছা করবে। স্নাে হােয়াইট আপেলটি কামরায় এবং সঙ্গে সঙ্গে যে মৃতের মতন পড়ে যায়। 

রাণী প্রাসাদে এলে তার আয়না শেষবারের মতন তাকে বলে রাণী, তুমিই এই রাজ্যের সেরা সুন্দরী।

বামনরা কিছুতেই স্নাে হােয়াইটকে জাগতে পারল না কিন্তু সে যেমন স্বাস্থ্যবান ও সুন্দর ছিল তেমনই রয়ে গেল, তাকে দেখে মনে হচ্ছিল যে সে যেন নিশ্চিন্তে ঘুমচ্ছে। তারা সর্বদা তাকে দেখার জন্য তাকে একটা কাচের বাক্সের মধ্যে রেখে দেয়।

একদিন এক রাজপুত্র এই জঙ্গলে শিকার করতে আসে। সে কাঁচের বাক্সে শােয়া। স্নাে হােয়াইটের কাছে এসে উপস্থিত হয় এবং তাকে দেখার সাথে সাথে তার মনে হয় যে তার মতন সুন্দরী রাজকন্যা সে আগে কখনও দেখেনি। সে সঙ্গে সঙ্গেই তাকে ভালােবেসে ফেলে। কাচের বাক্সটি দেখে তার মমনে হয় যে নিশ্চয় এর মধ্যে কোন খারাপ মায়াবী শক্তি আছে। সুতরাং সে বাক্সটা খুলে স্নাে হােয়াইটকে তার কালে তুলে নেয়।

রাজপুত্র স্নাে হােয়াইটকে কোল তােলার সাথে সাথে বিষাক্ত আপেলটা তার মুখ থেকে পড়ে যায় এবং তার ঘুম ভেঙে যায়। স্নাে হােয়াইট ধীরে ধীরে তার চোখ খােলে এবং নিজেকে রাজপুত্রের কোলে আবিষ্কার করে।

স্নাে হােয়াইট বেঁচে আছে জেনে বামনগুলি আনন্দে নেচে ওঠে এবং রাজপুত্রকে বিয়ের ব্যাপারটা সহজেই মেনে নেয়।

এদিকে রাণী তার নিজের ঘৃণায় জন্যই কুৎসিত হয়ে ওঠে এবং এই কারণে সে আর কোন দিনই তার আয়নার দিকে চেয়ে দেখেনি। অবশেষে সে প্রচণ্ড রাগে তার আয়নাটি ভেঙে চুর্ণ বিচূর্ণ করে দেয় এবং সেই কারণে সে স্নাে হােয়াইটের সুখ সম্পর্কে তার কিছুই জানতে পারে না।
Little Red Hen Story in Bengali ছোট্ট লাল মুরগি গল্প বাংলা

Little Red Hen Story in Bengali ছোট্ট লাল মুরগি গল্প বাংলা

Little Red Hen Story in Bengali Language: In this article, we are providing ছোট্ট লাল মুরগি গল্প বাংলা for students. Little Red Hen Story Bangla.

Little Red Hen Story in Bengali ছোট্ট লাল মুরগি গল্প বাংলা

কোন এক সময় এখানে একটা ছােট্ট সুন্দর বাড়ী ছিল, একটা ছােট্ট লাল মুরগী তার বাচ্চাদের নিয়ে বাস করত। ছোেট্টা লাল মুরগীটি তার বাড়ী এবং পরিবারকে দেখা শােনা করার জন্য কঠোর পরিশ্রম করত। কিন্তু মুরগীটি সর্বদাই খুশীতে থাকার চেষ্টা করত তাই সে তার প্রাত্যহিক কাজ নিয়ে একঘেয়ে হয়ে গেলে আনন্দের গান গাইত।
ছােট্ট লাল মুরগীটির তিনটি বন্ধু ছিল – একটা বিড়াল, একটা কুকুর এবং একটা শুকোর ছানা। তারা সকলেই তার খুব কাছেই থাকত। প্রতিদিন সে তার তিন বন্ধুকে খেলতে দেখত কিন্তু সে খেলার সময় পেত না। সে তার বাচ্চাদেও বাড়ি নিয়ে খুবই ব্যস্ত থাকত।
সে প্রত্যেকদিন খুবই সকালে ঘুম থেকে ওঠে প্রথমেই বাচ্চাদের জন্য জল খাবারের বন্দোবস্ত করে ফেলত। তারপর সে বিছানা পত্র গুছিয়ে বাগানের কাজে লেগে পড়ত। তারপর রান্না করা, জামাকাপড় কাচা এবং ঘর পরিষ্কার সবই একা হাতে করতে হােত। সে সকাল থেকে রাত পর্যন্ত কঠোর পরিশ্রম করত।
কিন্তু তার তিন অলস বন্ধু - বিড়াল, কুকুর এবং শুকোর ছানা কোন কাজই করত না। সকাল বেলা তারা প্রাতঃভ্রমণের জন্য বেরােতাে তারপর নরম ঘাসের উপর শুয়ে বই পড়ে বা খেলে সময় কাটিয়ে দিত।
একদিন সকাল বেলা ছােট্ট লাল মুরগীটি তার বাগানে ঢুকে কঠোর পরিশ্রম করছিল। সে আগাছা উপড়াতে গিয়ে দেখলাে সেখানে ছােট্ট ছােট্ট গমের চারা জন্মেছে।
সে তার তিন বন্ধুকে ডেকে জিজ্ঞাসা করল — ‘গমের চারাগুলি কে লাগিয়েছে?
বিড়াল বলল ‘আমি লাগাই নি। কুকুর বলল আমি লাগাই নি। শুকোর ছানা বলল ‘আমিও লাগাই নি।
তখন লাল মুরগীটি বলে তা হলে হয়তাে আমি নিজেই লাগিয়ে ছিলাম।
ছােট্ট লাল মুরগীটি গমের চারাগুলিকে বড় করতে থাকে। দেখতে দেখতে গাছগুলি গমে ভরে যায়। ছােট্ট মুরগীটি পরিপক্ক গমগুলির দিকে তাকিয়ে বলে ‘গমগুলি পরিচর্যা করতে আমাকে কে সাহায্য করবে?
বিড়ালটি বলে আমি পারব না। কুকুর জবাব দেয় ‘আমি পারব না। শুকোর ছানাও বলে আমার দ্বারাও হবে না।
তখন সে তার লি বন্ধুকে উদ্দেশ্য করে বলে তা হলে আমাকে একাই করতে হবে।
দিন যত যেতে থাকে গমের জন্য মুরগীর পরিশ্রম তত বৃদ্ধি পায়। সে জমিতে জল দেওয়া, আগাছা তােলা এই সমস্তই তাকে একা হাতে করতে হােত। অবশেষে গম পাকতে শুরু করে এবং সেগুলি তােলার যােগ্য হয়ে ওঠে।
ছােট্ট লাল মুরগীটি প্রশ্ন করে ‘গম কাটতে কে সাহায্য করবে। বিড়াল বলে আমি পারব না। কুকুর বলে আমি পারব না। শুকোর ছানা বলে আমি পারব না। তখন ছােট লাল মুরগীটি বলে তাহলে আমাকেই করতে হবে।
সােনালী গম গাছগুলি কাটতে তার সকাল থেকে রাত হয়ে যেত। সমস্ত গম গাছ কাটা শেষ হয়ে গেলে সে গমগুলিকে তার গুদামে মজুত করে।
সে তার গুদামের দিকে তাকিয়ে দেখে যে তার গুদাম সােনালী গমে পূর্ণ হয়ে গেছে তখন সে তার বন্ধুদের জিজ্ঞাসা করে আটা তৈরীর জন্য গমগুলি দমকলে নিয়ে যেতে কে সাহায্য করবে? 
বিড়াল বলল ‘আমি পারব না। কুকুর বলল আমি পারব না। শুকোর ছানা বলল আমি পারব না।
তখন ছােট্ট লাল মুরগীটি তার বন্ধুদের বলে তাহলে আমাকেই করতে হবে।
ছােট্ট মুরগীটি গ্রামে পথ ধরে বহুদূর হাঁটতে থাকে, সঙ্গে সে তার গমগুলিকে বয়ে নিয়ে যায়।
গ্রামে যাওয়ার পর এক দমকলের মালিকের সাথে দেখা হয়। ছােট্ট মুরগীটি তাকে জিজ্ঞাসা করে তুমি এই গমগুলি ভাঙিয়ে আটা করে দেবে?
দমকলের মালিকটি বলে ‘অবশ্যই। এর সাহায্যে তুমি তােমার ছানাদের জন্য প্রচুর রুটি তৈরি করতে পারবে।
দমকলের মালিক গমগুলিকে আটাতে রূপান্তরিত করে দেয় এবং মুরগীটি সেগুলি নিয়ে বাড়ির উদ্দেশ্যে রওনা দেয়। তখন তার কাছে রুটি তৈরি করার জন্য প্রচুর আটা মজুদ ছিল।
ছােট্ট মুরগীটি তার বাড়িতে পৌছানাের পর দেখে তার তিন অলস বন্ধু তার জন্য অপেক্ষা করছে। সে তাদের আটা দেখায় এবং বলে এখন আমি এই আটা দিয়ে রুটি বানাব।'
তারপর সে.জিজ্ঞাসা করে রুটি বানাতে কে আমাকে সাহায্য করবে?’ বিড়াল বলে আমি পারব না।' কুকুর বলে ‘আমি পারব না। শুকোর ছানা বলে আমি পারব না।
ছােট্ট মুরগীটি বলে তাহলে এটাও আমি করতে পারব। এবং সে তার তিন প্রকৃত বন্ধুকে দেখে অবাক হয়ে যায়।
রুটি তৈরি হয়ে যাওয়ার পর ছােট্ট মুরগীটি জিজ্ঞাসা করে এই রুটি খেয়ে কে উপকার করতে পারবে? বিড়াল বলে আমি পারব। কুকুর বলে আমি পারব’ শুকোর ছানাও বলে আমি পারব।
কিন্তু ছােট্ট মুরগীটি সশব্দে তার পা ফেলে এবং রেগে গিয়ে বিড়াল, কুকুর ও শুকোর ছানাকে বলে না। আমিই গমের চারা দেখতে পাই, আমিই গাছগুলি রােপন করি। আমিই সেগুলির পরিচর্চা করি আমিই গম কেটেছি, আমিই গম ভাঙিয়ে আটা বানিয়েছি এবং এখন আমি রুটি বানিয়েছি।
ছােট্ট মুরগীটি আরও বলে এই প্রতিটি কাজ আমি নিজে করেছি। সুতরাং এখন আমি আর আমার বাচ্চারাই রুটি খাব। আর কেউ পাবে না।